Głównym celem „Spaceru z Leśnikiem” było poznanie zasad działania Lasów Państwowych w zakresie gospodarki leśnej.

Spotkanie zorganizowano we współpracy z Nadleśnictwo Olkusz, Lasy Państwowe, któremu dziękujemy za wsparcie merytoryczne.

Paweł – Leśniczy szkółkarz, zapoznał nas z procesem produkcji sadzonek drzew i krzewów leśnych. Wiemy już, jak wygląda uprawa materiału szkółkarskiego w korytach Dunemana i co to uprawa w kasetach. Zobaczyliśmy młode sadzonki z tegorocznego siewu, które na wiosnę zostaną wysadzone na powierzchniach przeznaczonych do odnowień i zalesień. Poznaliśmy zagrożenia dla młodych siewek i sposoby radzenia sobie z nimi. Wszyscy z wielką ciekawością słuchaliśmy słów Leśniczego, który z pasją opowiadał o swojej pracy.

Po (zbyt krótkiej) wizycie na szkółce zostaliśmy „przejęci” przez Leśniczych Tomasza i Andrzeja, którzy, cudownie się uzupełniając, zaprezentowali nam zasady pracy w leśnictwie. Dowiedzieliśmy się, że wszystkie prace i zabiegi wykonywane w lesie opierają się o dziesięcioletni Plan Urządzania Lasu, opracowywany indywidualnie dla każdej jednostki Lasów Państwowych. PUL z detalami opisuje zalecane do wykonania działania na powierzchniach leśnych. Obejrzeliśmy zrąb, który został odnowiony i na którym rozpoczął się kolejny cykl życia lasu. Uświadomiliśmy sobie, że otaczające nas w dojrzałym lesie drzewa nie zawsze miały 90 lat. Dowiedzieliśmy się, że na 1 ha wysadza się 10 tys. sadzonek sosny, a po 90 latach pozostaje ich na tym obszarze około 300 sztuk. Poznaliśmy rodzaje zabiegów wykonywanych w lesie, np. trzebieże, które pomagają:

Zapewnić lepszy dostęp do światła – gdy drzewa rosną zbyt gęsto, zaczynają wzajemnie się zacieniać, co spowalnia ich wzrost i osłabia ich kondycję.

Umożliwić wzrost mocniejszych drzew – dzięki trzebieży w lesie pozostają te drzewa, które mają najlepsze cechy wzrostowe, są zdrowe i silne. Słabsze osobniki są usuwane, aby nie konkurowały z nimi o wodę, światło i składniki odżywcze.

Zwiększyć odporność lasu na choroby i szkodniki – w przegęszczonych lasach łatwiej o rozwój chorób grzybowych i szkodników. Przerzedzenie drzewostanu pomaga zapobiegać takim zagrożeniom.

Zmniejszyć ryzyko pożarów i wiatrołomów – lasy, w których przeprowadzono trzebież, są bardziej odporne na silne wiatry oraz mniej podatne na pożary, ponieważ poprawia się cyrkulacja powietrza i zmniejsza ilość suchych, łatwopalnych gałęzi.